Yüzün şiirime karışıyor vahayfa
Gelmeyişine sarıyorum kendimi
Bir noktadan bir virgüle kadar gidiyorum
Şu uzaktan hala senin sesin geliyor
Ağlayanım sen oluyorsun,
Kahrolanın ben oluyorum..
Gülmeyi sende unutmuşum, biliyorsun
Senle bildiğim kelimeler tükeniyor
Sevincim, neşem ve hayalim bitiyor
Vardığım her noktada isim bırakıyorum
Şimdi onları korkarak topluyorum
Kırdığım tüm şarkıları sana besteledim
Sensiz şiirler utansın, şairler ağlaya dursun..!
©hayati_sdf
H