Gözündeki vahşet dünyaya olan nefretini anlatıyordu adeta,
Sinirli gözükse de bir o kadar da korkaktı,
Dili sertti belki ama,
Gözleri masum bir çocuk gibi ürkek.
O an sorguladım dünyadaki her şeyi;
Tüm yaşanan kötülükleri,
Hayatta kalmak için sinirli olması gerekiyordu,
Kollarındaki faça izleri öyle söylüyordu.
Tamam belki masum bir hayat kadını değildi;
Ama bu hale gelmeyi de kendisi istememişti.
Kan kokluyordu burnu sadece,
Nefret ruhunu adeta kemirmişti.
Ey dünya! Sen neden böylesin?
Melek olan bir bebeği bile zamanla ne hale getirirsin,
Bana sorarsan tüm insanlık kaybettik,
Hem de o ana rahminde yarışı kazandığımız gün kaybettik.
Daha fazlası için D&R , idefix vb sitelerden kitabı temin edebilirsiniz
Youtube : burakkal
instagram : burak_kal
©burak_kal
B