Ah şu vakit geçiyor ne kadar çabuk,
Çocukluğumu ne zaman yaşadım ben,
Babam neden hiç sarılmadı bana,
Neden bir damla sevgi göremedim ki,
Yan odada maç izliyordu oysa her gün.
Ah şu vakit geçiyor ne kadar çabuk,
Ne ara yetişkin birisi olmuşum ben,
Daha doğru düzgün sallanmadım parkta,
Hiç tatile gitmemiştim, arka koltukta,
Ailemin küçük, sevilen çocuğu olmadım.
Ah şu vakit geçiyor ne kadar çabuk,
Daha dün okula yeni başlamışken,
Ne ara gidecek olmuşum yuvadan,
Hoş, hiçbir zaman ait olmadığım bu yerden,
Ne şekilde uzaklaşır olmuşum bilmem.
Ah şu vakit geçiyor ne kadar çabuk,
Ölüm bile boğazımı sıkıyor şimdiden,
Kurallar beni ne zamandır sorumlu tutuyor,
Şayet yaramazlık yapmadım ki daha,
Küçük, cahil bir çocuk olmadan ne ara büyüdüm.
©mageenkon
M