Çocukluk dönemim hiç bitmez sandım
Aldandım nefisle şeytana kandım
Dünya yalan imiş çok geç uyandım
Kendine gel gönül vakit geçiyor
Gençlik yıllarımda ne kadar hoştum
Bu yalan dünya nın peşine koştum
Zevkine yaşayıp coştukça coştum
Kendine gel gönül vakit geçiyor
Saçıma ak düştü büküldü belim
Dünya için akar gözümden selim
İbadet yapmaya yokki engelim
Kendine gel gönül vakit geçiyor
Şu hayat yolunda ben oldum çırak
Ölüm kol geziyor sanırdım ırak
Ey nefsim git artık peşimi bırak
Kendine gel gönül vakit geçiyor.
©marasli
T