yağmur kanıyor her gözyaşım a
yakarışım var benim şu yarınım a
tutamadığım elbet olur umutlarım
asi ve mert gibi vurgun um yanım a
yalnızlığım çünkü doğmaz sabahım
zaman kısa kıran kırana şu bahtım
çöker uykular bölünür vakit dar ına
dünyanın dört tarafı boşluk acıyım
yaşayan destansı ihtiyar yüzler noksan
buruşuk sakallı çökmüş yüzüylen doksan
adım çileli sızı dır acılar içine boğulurum
neler görmüş bu gözler ferinde yaksan
vakit kendini yarından üstün sanıyor
ama bilmiyor ki vakit yarına kısalıyor
ömür sürer yaşar şu acılar yürek ten
isyan gövdesine yara sitem doğuyor
ne yüzler gördüm tanıdık yüzler den
herbiri suskun vah! sanki kendinden
uzağa en olur olmaz yere dalıp dalıp
gidiyorum bilmem ne zaman içinden
C