Vakit gecenin bir vakti
Yıldız desenli şemsiyemin altındayım
Üzerimde kendimden ördüğüm ve sadece benim gördüğüm renksiz giysim var
etrafta ilgimi çeken tek şey rüzgarın sesiyle dans eden ağaçlar ve çöp kovalarında hayat arayan kediler
Vakit güneşin ilk ışıkları
uykusuz ve huzursuz insanlar geçiyor önümden
Sanki korkuyorlar ölümden
Vakit bilmediğim bir vakit
Gözlerim kararıyor birden
Sanki her an bir şeyler olacakmış gibi telaşlı kalabaklılar var etrafımda
Ve etrafta bana acıyarak bakan bir sürü yüz
Sonra anlıyorum ki ; vakit ölüm vakti...
©lider.
L