Vakitsiz bakıyorsun Vahayfa,
Hemde çok vakitsiz...
Düşen her bakışınla, dünyalar ölüyor gözlerinde..
Harabe hayatta ölümler durmuş
Veryansın gönlümüzde kuşlar uçmuyor artık
Göçmen kuşların kanadına sığınmış dualarımız,
Öyle umarsız ve öyle serkeş
Halden yabancı halden garip..
Şimdi yıkık ve dökük bir cağdayız..
Yıllar bir enkaz içimizde,
Tarih bir yıkık koynumuzda,
Gözlerimiz bile güneşlere solgun,
Ellerimizde takvimler anlamsız
Yüzümüzde bir suç listesi
Suskunluğun arsız şevkinde..
Şimdi yazıp çizdiğimizi çaldılar,
Dilimizde yabancı bir terennüm dolaşır..
Hani Vahayfa !
O ezbere yazdığımız şiirler..?
Neden yazıldı ki bu ağıtlar..?
©hayati_sdf
H