Küskün kuşların ötüşünde sesin
Neşeli kalma çabalarımla ölüm,
Elbet vakti var, sadeliğini yitirir yaşamım
Kaldırımlarda aramam gölgeni
Üzüntüm neşeyle anlaşır bir gece
Ayrılığın bırakır peşimi
Özlediğimi unuturum kimi, nasıl?
Cevap aramam sensizliğime
Yankılanmaz sesin gittiğim yerlerde
Sadece vakti var, durulur dere yatağı gibi üzüntüm
Kıyılmış duygularım kalır kayalıkların arasında
Kimse anlamaz bana ait olduklarını
Yaşarım gelişigüzel hayatımı
Dedim ya, vakti var sadece!
©hülyaşahin
H