Yokluğumun içinde kök salmış varlığın. Hayallerimin altında yatan gerçekleri yeşertiyor gökyüzüne doğru. Koskoca evrende boşluğu dolduracak bir adım arıyor gözlerim. Yüreğim mi? Ondan hiç haberim yok inan. Bıraktığım yerde kalmıyor hiçbir şey, ne gerisi ne de bir adım ilerisinde bıraktığım uçurumun kenarında duran ayaklarım. Ruhum bıraksa da kendini, bir yerlerde uzandığın ellerin engelliyor özgür kalacak düşüncelerimi. Zaten her zaman böyle olmamışmıydı? Gözlerine baktığımda ardında kalan dünya bana ait bir şehirden ibaretti sadece. Şimdilerde bir harabe. Peki düşüncelerim de kentsel dönüşüme uğrayabiliyor mu dersin? Aklımda durmak bilmeyen, akıp giden kelimeler... Ama aslında her şey söylediğin gibi, yeterince acı çektik biz. Senin kocaman yansıyan gözlerinden bakıyorum bugün her zerresinde emeğim olan şehrime. Gecenin karanlığında hissediyorum seni de Neyse..
ACS..
©ccansari_
C