Günler çuvala girmiş
Gelecek kayıp
Gözyaşlarım boşluğa yayılmış
Ağlamak sanki ayıp
Bırak yarını tahmin etmeyi
Önümü bile göremiyorum
Yığılıyor yaşlar, kipriklerim ıslak
Gözpınarlarım dolu
Her yer bulanık
Her taraf sensiz
Nasıl da boş kaldı
Sanki koca evrende bir sendin
Dünyam, Havam,
Toprağım, Ekmeğim
Suyum sendin..
Sendin
Gölde yüzen balık
Hergün doğan güneş
Gecelerce bana gülümseyen ay
Parlayan milyarlarca yıldız gökteki..
Her şey yok oldu
Varlıkta sensin özü de sen
Tek madde senmişsin
Onca Metaryalistlere inat
Hiçlik gidişinmiş
Onca Nihilistlere cevap
Ne yazık
Asırlar boyu sorgulayan onca filozofa..
Seni tanısalar gerek kalmazmış
O kadar spesifik sözlere meğer
Hadi başa dönelim ne olur
Son dileğimi kabul edersen eğer
Bu dünyayı tekrar yaşamaya değer...
M