Varlık

Sen varsın ya,
Sütlü ekmek attığım kediler gönülsüzce yanaşsalar ne yazar?
mor dağların üstünden esip gelen türkülere
kim yanar.
Uzaksın,
yorgunum...
Cesetler geçer kara gecelerin hayalinde katar katar.
Olsun ...
Güzelim!
Sen varsın ya.
Sen varsın ya.
Dolaplarımda güveli kazaklar gibi
delik deşik duygularım tazelenir.
Ufkunda uyanır bir kiraz çiçeği
bahar kokar üstüm başım.
Uzaksın,
dargınım.
Zaman geçer torbalara sığdırılmış yardım erzağı gibi acıklı.
Olsun...
Güzelim!
Şehir yansın,
yoksul çocuklar ateşinde atlasın.
Sen varsın ya.
Bir kıta afrika oluşundan
kara umutlarından utanmakta...
sessiz uykularımda beni ancak dudakların
uyandırmakta.
çölde su bulunduğunda
sen varsın ya
kuyu başında...
Efkâr geçer içinden, omuzlarına açlığı koymuş bir uzak doğulu Türk'ün damarlarında.
var olmak anılmakla eşdeğer.
Sen varsın ya.
Patlamayı bırakmış volkanlar ardı sıra
göletlenir.
hayat başlar son bulur,
Aşk ve nefretin ince çizgisinde
sınav ve yazgı yol olur kul bakışı ömürlerde.

©hayyam07