Zaman üzerine kondurulmuş
bir algı kadar nadirsin ...
Elin kolun seninle bir , senden ayrı.
Bir kuklasın halatlarla bağlı.
Kimse bilmez ne diye vardır?
-belki de bilir-
İpler kimin elinde yardır?
Hükmün içinde kendine bir sandır.
Sual üzerinde katî yanıtlar sen bulursan vardır...
Düşüp kalkan sensin, önün sonun akla zarar sokaklar.
Nefes alıp vermemek elinde mi?
Bir yol seçtin,
Başkasının derdi sana keder mi?
Doğar güneş, uzay döner, ay devrilir...
Bir makamdır aklın, boşa gezer mi?
öyleyse düşüne sahip çık, çıksın sonsuza ...
dağlayıp kalbini, vur ruhunu yokuşa.
©capune
H