Eskiden varlıklı olmadığımız doğrudur..
Ama mutluyduk..
Ne ışık ne ,televizyon nede , telefon vardı..
Komşuya gider televizyon izler.
Gaz lambası ile ders çalışırdıık..
Annemiz çalışır biz yerdik..
Baba nedir bilmeden bir ömür gitti..
Abilerim umutlarım oldu..
Ablallarım can damarım
Kimi zaman küstük kimi zaman ise barıştık..
Akşam karanlığa büründük.
Peki isyan ettikmi ?
Asla;
Annem kaderimiz bu imiş ..
der hep
Bir defa olsun neden yok demedi..
Zamanla olur dedi.
olduda,
Güldü ve geçti..
Hala öyle,
Bizi topladı insan içine kattı..
Yüzünde hep tebessüm oldu..
Şu hayatta kimi örnek almak istersin derseniz
Annem derim..
Yemek sevgi ile yapılır..
Sofraya hep birlikte oturulur
Komşu muhabbeti başka olur. .
Sende yoksa ise ona verilir..
Güne sevgi ile saygı katılır..
aş gibi su gibi..
Güzel ne ise ona eşlik edilir
Ağlayan gözlere
Umut ile bakılır,
Hayat anlam kazanırrdı .
©şaire5534
Ş