Son sözünü tırnaklarımla kazıyıp kalbime,
işledim nakış nakış.
Hele birde kitlenen o an beynime,
esrarengiz tuhaf bakış.
Bir an bir saniye olur mu tüm ömre bedel?
Böyleymiş meğerse böyleymiş
Mecnun dan Leyla ya varış.
Sonralara kalan bir kaç hayel, birde umut bilmecesi.
Düşmez dilimden isminin her bir harfi,
her bir hecesi.
Zifri karanlık gündüzü, zaten olmaz gecesi,
Böyleymiş meğerse böyleymiş
aşka varmanın secdesi.
©yılmazönür
Y