Kulağımda insanın, yardım isteyen sesi,
Nefsimin eşliğinde, vicdan müesesesi,
Eskilerden bir plak, dönüyor ve düşünce,
Sığındığın o nefse, var mı hâlâ güvence?
Kendimle başbaşayım, bir o kadar umutlu,
Bugün bir bahar günü, gökse kara bulutlu...
Sonuna kadar açsam, şu insanlık sesini,
Dinletsem yere göğe, varoluş bestesini...
İnziva bir zamanlık, huzur bâki gerekli,
Şu nefs denilen hüsran, ah ne çok engerekli...
Bir müzik var duyduğum, artık çıkmış kasetten,
Kim korur şu insanı, kinden nefret hasetten?
Açsam sonuna kadar, şu insanlık sesini,
Dinletsem tüm âleme, varoluş bestesini...
©frespiritt
F