Yaşadıklarımdan öğrendiğim tek şey yaşamadığımın farkına varmamdır.
İçinde bulunduğum ortamı düşündüğümde
yaşadıklarıma bir son vermeye kalktım.
Ne olduysa gözlerim doldu ve yapamadım.
Ruh hali işte ne yapacaksın seni geride bırakamazdım.
Düştüm bir kere ve bir daha kalkamadım.
Yılların yorgunluğu çöktü üzerime ve battıkça battım.
Hiç kimse elini uzatmadı ve kala kaldım.
Fakat sen vardın hayatımda ve var olmalıydın.
O yeşil gözlerinle bana umut aşılamalıydın.
Sarı saçlarınla ümit tellallığı yapmalıydın.
Ama hüsran işte kafaya bile takmadın.
O şeytan ruhlu bedeninle uzaklaştıkça uzaklaştın..
ABBAS YAMANCAN
U