Tanrı beni yarattığı zaman
İstenmeyen bir candım
Hiç sevilmemişti ondan
Cam hassasiyetli kalbim
Tuzla buz oldum daha çocuktum
Her şeye rağmen sustum ve unuttum
Kimi için kusurlu kimi için bozuktum
Nefesim bazen buzullardan soğuktu
İnsanlara üzgünüm derken
Sesim hep boğuktu
Baba nefretiyle hamurumu yoğurdum
Kızdığım zaman insanların yüzü
Her zamankinden boş ve donuktu
Baban yoksa biz varız diyenler
Ölümle dans ettiğim gece
Varlığımı unuttu
Sağlığım bitikti aklım gidik
Küçük bir çocuğun kalbinde
Dışlanmışlık tonla birikti
Nefrete karşı giydiğim tek şey
Her yanı yırtık eski kibirdi
Düşüşümü görenler elini uzattı
Sandım yardım eliydi ama yanılgım
Ellerinde diken vardı
Zorla tutan parmaklarımı kanattı
Ruhum bayattı hayat sandığımdan daha
Ölüm korkusu neşeyle sardı bu defa
Diken değince dolan gözlerim
Bıçak darbeleriyle yanardı
Sorunlarımı bitiremediğim için değil
Diyebilmek için her şeye herkese rağmen
Diyorum bu şizofren güçlü ve hayatta
©mageenkon
M