Kalem düşer el titrer vatan denince
Aşk denen şey bayrağadır benim bildiğimce
Kara kuşun rengi soldu sazımın derdine
Tanrıyı hissetim yurdumu anlatırken her hecemde
Dereler akar rüzgar başlar vatan denince
emir midir? yoksa mecburiyet bu sevgim niye delice
Yudumluyor sanki beni, kar yağıyor halim nice
Dört nala gidiyorum huzrlu bir hayata yanımda kalemim ile
Uçmaz olur kuşlar koşmaz olur atlar vatan denince
Selamlıyorum sarı çiçekleri kendimce
Ay ve yıldız burada daha yakın. boşuna geçmiş hayatım yerde
Ben bir fani sevdalandığım ay ile yıldız ebedi
vatan denen mabede
©ahmetyurts
A