Aldı azığını, düştü yollara
Ayrıldı yurdundan çalışmak için
Bir daha döner miydi öz vatanına
Aç olan karnını doyurmak için
Tek başına geldiği bu gurbet elde
Yaşam onu sürükledi hep kötü yola
Az da olsa mutluydu geldiği yerde
Dönmek istiyordu öz vatanına
Dönmek istedi ama izin vermedi
Ezelden yazılan kötü kaderi
Hayatta bir an için gülebilmedi
Ağladı, sızladı, çekti kederi
Unutmak istedi öz vatanını
Başını duvardan duvara vurdu
Unutmak istedi fakat olmadı
Gözünde tüterken ocağı, yurdu
Bülbülü koyunca altın kafese
İstemem, illa da vatanım dermiş
İnsan düşünce gurbet ellere
Bülbül gibi vatan, vatan istermiş
Yaşam onu sürükledi hep kötü yola
Tek başına geldiği bu gurbet elde
Dönmek istedi öz vatanına
Ama mezar olmuştu ona bu belde
©cümlebaz
C