Karşımda onlarca yiğit ellerinde tüfekleri, göğüslerinde saklı Ay Yıldızlı Bayrakları,
Alınlarında soğuk terler, dillerinde Allah Allah nidaları.
Durmadan, korkmadan koşarlar düşmanın üzerine.
Sonra... sonra birden tüm sesler kesilir, bıçağın dalı kestiği gibi...
Kuşların sesleri, arıların ve sineklerin vızıltıları hepsi bir anda biter.
Bir yiğit yavaşça gözlerini açar ilk gördüğü şey gökyüzü olur,
Tek hissettiği kesit bir barut ve yanık et kokusu.
Ayağa kalkmaya çalışır, başaramaz parçalanmış ayağı gözüne denk gelir.
Avazı çıktığı kadar bağırır, sonra nefesi biter. yeniden nefes alır ve yeniden bağırmaya başlar, sonra yeniden.. yeniden..
Bir soru çınlar kafasında Neden ben! Neden ben!
Ayağına bakar, dalgalanan Ay Yıldızlı bayrağa bakar bir ayağım değil bin canım olsa vatana feda olsun...Vatan sağ olsun der..
©tarkovski
T