Oğlu düştü şehit belki bir pusuda
Kahpece vuruldu belki uykusunda
Her ne kadar tanışmıyor olsakta
O yaslı ana bizim anamız.
Kor alevle ciğer dağlayan
Şu döşündeki sızı bizim sızımız
Sabahlara dek hıçkırarak ağlayan
Gözü yaşlı kadın, bizim anamız
Başı dumanlı bir ata evinin direği
Onun dağlanan döşü bizim bağrımız
Bakışlarındaki o acıda intikam dileği
İşte o er kişi bizim Babamız
Gözlerinden sakindiklari yavrularının
acı haberiyle, kaldılar yapayalnız
Kiyafetlerine Sarılıp şehit evlatlarının
Dünyaları cehenneme dönenler .
BİZİM ANAMIZ ,BİZİM BABAMIZ...
©yahyagazi
Y