İkbalini karanlık görmeyesin sakın ha
Sen her söken şafakta,ismini andığımsın
Yeryüzünde ben hariç,hiç kimse kalmasa da
Huzur-u mahşere kadar aşkına yandığımsın..
Sen daima gülsün,henüz körpe dalında
Bülbülün olup gezsem,doymam,yaprağında
Ne nimetler yeşerir o eşsiz toprağında
Buğdayından işleyip çorbama bandığımsın...
Sırrımı paylaşırım şu çağlayan nehirle
İsterse balla sunsun,isterse zehirle
Sana sakladım beni,gel kilidi mühürle
Namusumu hapsettiğim,sihirli sandığımsın
Bilirim ki bu vatan,bana Hak'tan hediye
Tek aşk odur dünyada,tek çare,tek gaye
Birgün beni kendine layık görür mü diye
Civarında pervane pervane döndüğümsün...
Erhan Şahin
G