Sustum..
Dut yemiş bülbül gibi...
Kana kana sustum yine çaresice
Aldırmadı istanbul
Yine varlığımdan bihaberdi iskele...
Gözlerimden akan yaşı kimse görmedi,
Görenlerde banamısın demedi
İnsanlar gelip geçti...
Kimisi sessizce geçti,
Kimileriyse gizlice
Çocuklar geçti sonra..
Mutluluk satan bir pamuk şekerci
Bir de küçük bir tekne geçti denizden...
Ve yine beni kimse görmedi
Bir çocuk çığlıklar attı,
içimde biyerlerden...
Martılar geçti
Haliyle onlarda anlamadı halimi...
Kısıldı sesim
Nefesim tükendide
içimdeki acı bir nebze dinmedi...
Sonra aklımdan seni geçirdim
Kalbim avundu hayalinle
Vavelyalarım tükendi...
●Betül ÖZDEMİR ●
©vaveylali
V