Ellerime bulaşan vedalar yalan suskularda şekilleniyor
Kilitleri zorlanan kapılarım tek bir dokunuşa can veriyor
İçim acıyor......
kısırdöngüler besliyorum imkansızlığa
vuslata vuruyorum vazgeçişleri
siyaha kırılıyor asiliğim
şair susuyor
ben susuyor
yokluğunda köksüz bir çiçek rüzgara kafa tutuyor
boyun eğiyor zamansız fırtınaya
ölü doğuyor yeni gün #behmen can
U