Gecenin karanlığında kaybolurum,
Bir umutla tutunurum yıldızlara.
Rüzgara karışır hıçkırıklarım,
Ve yalnızlık zarfında mühürlenir her an.
Unutmanın çetrefilli yollarında,
İz bırakır ayak seslerim.
Çığlıklar yankılanır boş duvarlarda,
Ve sükunet,
Dostum olur sabahlara kadar.
Vazgeçmeye çalışırım, denizle savaşan gemi gibi,
Ama fırtınalar diner mi hiç?
Dinmez.
Yürek, ince bir cam misali kırılgan,
Ve ben, kırıkları toplarken ağlarım sabahlara kadar.
Gözlerimde yaş değil,
Bir masalın buruk sonu saklı.
Elveda demek isterim her şeye,
Ama anılar, her köşe başında bekler.
Gece ve sabahın arasında bir yerlerde,
Seher vaktinde
Belki de huzuru bulurum sandım
Ama şimdi, yıldızlar bile ağlar.
Ve ben tüm gökyüzü ile birlikte ağlarken
Vazgeçmeye çalışırım senden
©sakakusu
S