Bir şiire nasıl başlar insan kendisi biterken.
Ve nasıl biter insan sahiden.
Senin uçurtmaların gibi midir mesela, savrula savrula rüzgarda, eskimiş.
Ve unutulmuş bir kenarda.
Ya da senin gülümsemen gibi mi biter insan?
Gülüşlerin gibi aniden
gülüşlerin gibi usul usul.
Bana bir yol göster,ben bitiyorum.
Oysa huyum değil sessiz sedasız çekip gitmek.
Ben gidiyorum.
Her sabah güneş doğmadan açtığı kepenkleri akşam olunca istemeye istemeye kapatan İhsan amca gibi,kapattım kepenkleri.
Ve dönüşüm de yok geri.
Sakla gülümseni, beni o bitirdi.
A