Sıradan bir söz
Yürekten okununca
Dokunurmuş cana
Öyle işte
Yüreğime dokunmuştun
Birzaman sıradanlığınla
Hiçte gerek yokmuş büyütmeye
Altı üstü toprak kokan ayrılık işte
Yüreğin değildi boş kuytu
Derdi bırakıp gitmedim ıssızlığına
Yağmur değdi toprağına, palazlandı can
Çiçek açtın
Başka ellerde ,koklandın
Unutulursun belki bir sabahın aydınlığında ,çiçek bakışı saflığında
Soracaklar olur seni bana
Gece karanlığında
Düşersin yine ansızın şimşekler gibi
Bomboş odama
El ele tutuşurum gözyaşlarıyla
Yoluna bakar ,yüreği çaresizlik görmemiş çocuk
Soluksuzca koşmak, sarfınazarlıkla sımsıkı sarılmak
Aşk sana
Ama işte öylesin
Cana dokundun
Kana dokundun
Hayatıma ilmek ilmek dokundun
İşte yoksun
Her nefeste
Seni sevmeyi özledim ipek saçlım
Alıştırmışsın kendini bana
Seni sevmeyi de sevdim solyanımda
Olamaz ,gidemez ,yapamaz
Nekadar mez ,maz varsa sana dair
Hepsini yaşattın sol yanıma
Aç kollarını düşüşüm sanadır ,sana
Dön birde bak hey
Bende geleyim mi?
Habersiz gelen her ne varsa, onlarla
Kapını çalayım ansızın şaşır
Yaşaran gözlerinle bak bana
Haberin yoktu
Gelen hep bendim duallarla
Yâr olmadın
Belki kabul olunan duasındır
Gerçek aşka yaklaştıran
Kâr zarar bilmezdim
Mecnun ve avareydim yolunda
Unutuyorum mu ne
Yeni bir gün doğdu gülüşüme
Ve artık gelme
Sana ektiğim çiçekler soldu
Totem yaptım herbir şeylerin solmasında sende ,sende soldun
Bittin,aktın ve gittin onla
©balabann
B