Ve bilirsin beni ,
Sevmem sensizliği,
Bu semtinde , sensiz beni sevmediği gibi,
Konuşmak uçurum , susmak ise denizin derinliği.
Ellerin kor, gözlerin köz parçası ,
Çakmak , çakmak yakan içimi,
Yokluğun bıçak , Yanımda olda, var ellerimi kanat,
Çırpınayım kollarında ,
At beni köprücük kemiğinden , kalbindeki denize,
Kor gibi yandım , küllenip söneyim .
Gıkımı çıkartırsam namerdim.
Ahh be sevdiğim , boğuyorsun beni sensizlikle .
Şehrin sokakları parlmaz oldu sen gidince ,
Dingin aklımla , yalnızlığım eşlik ediyor bana.
Ve artık dönüşü olmayan bir kumarsın oynadığım .
Varımı , yoğumu harcadım uğruna ,
Yeter dediler , durmadım.
Battın dediler , kalkmadım o masadan.
Ve ben Ruhuma kadar alınan o masaya çok kere oturdum.
Sonuna kadar aldı kahbe dünya.
Her şeyi aldı , Herşeye alıştırdıda
Ne sensizliği alabildi benden , nede sensizliğe alıştırdı.
Ciğerime kadar deş dünya, Tekrar ayağa kalkarsam ben seni deşeceğim Çünkü..
M