Ve bir gün karanlıktan şafağa kadar yürü,
Tan yeri rehberin olsun.
Toz topraklarda, kan ter içinde..
En kuytu köşeye saklanan maviyi bul,
Derinliklere gizlenen yeşili,
Volkan kızılını, kor ateşi!
İçimizde ölen umudu, sevinci.
Al da gel, gizli saklı ne varsa.
Çayırlarda gezinen çocuğu,
Bebeğini avutan anneyi,
Gökyüzünü, dağları, dereleri...
Yar olsun, yaren olsun!..
Sevdaya dair ne varsa mendile sarıp ellerime ver.
Kanatlanıp uçayım!..
Dalgaların sesiyle diyar diyar gezeyim.
Ver ki!.. Doğanın yedi rengi büyüsün içimde.
Ver ki!.. Bahar olsun, yaz olsun.
Ve kalbi duran yetimi dirilt.
Korkma karanlıktan, vazgeçme, sinme!..
Her kayboluş bir dönüş biletidir ayrıldığın iklime. Özüne, nefesine!
"Can" bu! Hamuru toprak, gezip dolaşır. Dönüşü: yoğrulduğu yere!..
Mutsuzluk tomurcuğunu da getir gelirken.
Satır satır okuyup, ilmik ilmik doku!..
Bir nefeste anlat!
Gül olsun, gülşen olsun.
Hazine gibi saklayalım hiç açılmayacak bir kutuda. Sır olsun, gizem olsun.
Ve o gün! Rüzgarlardan bir yolculuk al bana.
Ayak izlerimden pusula çıkar,
Pupa yelken açılayım denizlere,
Kuzeyi ben, bitişi sen olsun!..
©nefertiti
S