Ve menekşe kokuyorsun,
özlem kokuyorsun,
her adımda bir hatıra,
her nefeste bir ayrılık.
Gömülmek yaşarken,
bu karanlık kuytuda
senin kokun,
menekşenin derinliklerinden,
özlemin en gizli köşelerinden.
Bir zaman var,
sana dair bir iz,
her an biraz daha
unutulmuş,
bir kokunun peşinde
sürüklenen bir hayal gibi.
Ve sen, özlem kokusu,
yaşamın sessiz çığlığı,
her gün biraz daha
toprağın derinliklerinde,
bir umutla,
bir sevda ile gömülü.
©sakakusu
S