G

VEBAL

Biz her daim,sevginin,aşkın muhtacıyız
Bizi sevgi var eder,sevda yüceltir ancak
Hakikate yüz dönerek,mutlu mu olacağız
Riya rüzgarlarıyla,dalgalanmaz bu sancak
Sükudumuz yerini,isyanlara bırakmış
Sabrın selametine inanmaktan bıkmış
Serseri yüreğimiz tüm tabuları yıkmış
Pençesine düşürmüş,o iblis denen alçak
Gamsızız düne,bugüne ve yarına
Kim koysun şimdi bizi,cennet diyarına
Ruhtan vazgeçmişiz,yalan ömrün varına
Bilmez miyiz,bu güneş batıdan da doğacak...
Dilimizde şükür yok,temenniler dağ gibi
Kopmuş yaradan ile,aramızdaki bağ hani
Bir de neden diyoruz,ömrümüzün talihi
İsmini anmadığın,rahmet mi yağdıracak...
Aman hiç eksilmesin,yüzümüzden neşemiz
Kesilmesin ak akçe,hep rast gitsin işimiz
Geleceğe kaygı yok,ölmüş her endişemiz
Bu kadar aciz beden,cehenneme nasıl sığacak
Biz ki,sefalete bürünmüş,maskeyle dolaşırız
Her zoru hile yapıp,bir yöntemle aşarız
Bir de asil görünür,şereflice yaşarız
Kim ki bize bu dünyada,gelip hesap soracak...
Zalimlik diz boyu,bir küfür var,her hecede
Ayrıntıya lüzum yok,karanlık neticede
Bir gün geldiğimiz de,o kıldan geçite
Kimbilir hangi vebal,ayağımızı kaydıracak...
Erhan Şahin