Bir gözyaşı
Düşer kalbin en ücra köşesine
İçten içe sızar, bir çığlık yankılanır
Sessiz ve yavaş, ama acıtır
Gözlerinin ardında saklı, bir hikaye
Küçük bir çocuk, elleri titreyen
Oysa kalbinde hep masumiyet
Ama dünya, kirlenmiş, lekelenmiş
Günah, adını fısıldar rüzgar
Bir anlık zaaf, bir ömürlük yük
Geceler boyu uykusuzluk getirir
Yastıkta bir vicdan, uyuyamaz
Güneş doğar, umut arar insan
Ama bil ki, karanlık peşini bırakmaz
Her sabah yeniden başlar pişmanlık
Aynı yaraya tuz basar zaman
Belki bir af, belki bir dua
Ama izi kalır hep, ruhun en derininde
İnsan kendiyle hesaplaşır, tartar
Ve bir çocuğun gözleriyle bakar
Bu yolculukta yalnızsın, hep yalnız
Kimse anlamaz içindeki savaşı
Bir melek beklerken, bir iblis bulursun
Ve kendinle yüzleşir, anlarsın
Günah, adını fısıldar rüzgar
Bir anlık zaaf, bir ömürlük yük
ama bil ki, her şey geçer, izler kalır
ve insan, kendi gölgelerinde kaybolur
Vebal, ağır bir yük omuzlarında
Ama hayat devam eder, her şeye rağmen
Belki bir gün, belki bir an
Affedilirsin, ya da kendini affedersin
Bir çığlık, bir gözyaşı, bir hikaye
Karanlıkta bir ışık, umutsuz bir umut
Ve insan, hep arar, hep sorar
Günah nedir, vebal nedir, kimdir günahkar?
©sakakusu
S