Gözler dolar, hüzün çöker, Yürekte bir sızı, tarifsiz bir dert. Ayrılık vakti gelmiş çatar, Elveda derken titrer dudaklar.
Bir veda ki nedir, sadece gitmek mi? Yoksa geride kalan anılar mı, Sönmek üzere olan bir umut mu, Yoksa paramparça olmuş bir kalp mi?
Her veda bir son mu demek, Sevdaların bittiği yer mi? Yoksa yeni bir başlangıç mı, Uzak diyarlara yelken açmak mı?
Bilinmez ki vedanın sonu, Neler getirir o karanlık yol. Belki bir gün dönersin geri, Belki de kaybolursun sonsuzluğa.
Yine de veda etmeli bazen, Kötü anılardan kurtulmak için. Yeni bir sayfa açmak için, Ve belki de daha mutlu olmak için.
Veda etmenin zorluğu da burada, Bilmemek ne getireceğini yarının. Ama umut her zaman yeşerir, Belki de kavuşursun bir gün sevdiğine.
O son vedayı etmeden önce, Söyleyeceklerin varsa söyle, Sarıl sevdiklerine sıkıca, Gülümse yüzünde, umut kalbinde.
Kim bilir belki de veda son değildir, Belki de bir yeniden görüşme umududur. Unutma, her ayrılığın bir sonu, Her vedanın bir başlangıcı vardır.
©hasanbey.
H