Süzülürken denizin maviliğinde isyanım
Gökyüzünün derinliğinde yankılanır feryadım
Son yolcusu da kalmamış
Demir almak zamanı gelmiş
Martıların kanatları altında
Sessiz vedaymış benimkisi
Sahile dökülense ayrılığın gözyaşlarıymış
Dalgaların kumsalda ki haykırışları
Martılar bile çığlık çığlığa
Gözler takılmıştır ayrılığa
Denizin üstünü örten gecenin siyahında
Geride bırakılan hatıralar hüzünlü
Sahil suskun, dalgalar sessiz
Gözlerim yorgun gönlüm kırık
Resimlerin artık suskun
Sessiz vedaydı seninkisi
Karanlığın içinde uzayıp giden hasret gölgesin de
Mehtabın son ışıkları düşmüş
Yüregime düşen sessiz vedanın acısı
Gönlümde yangındır sevgilinin sessiz vedası
Kulaklarımda çınlar martıların dalgalara karışan kanat çırpışları
Ah yaralı sevdam nedendir bu gidişin
Söyle duam nedendir sessiz veda edişin.
©hakan06175
H