Şimdi uzaklarda bir yerdesin,
ancak sanma ki tamamen gittin.
Sen hala benim çevremde bir yerlerdesin.
Bazen beraber yürüdüğümüz sokakta,
bazen yan yana oturduğumuz parkta
ve bazen başım dizlerinde başucumda.
Sana dokunamıyorum belki,
ama hâlâ hissediyorum seni.
İçimde hâlâ senden bir şeyler var.
Eskiden huzur verirdi iyi hissettirirdi o şey.
Bazen heyecandan karnıma ağrılar saplar,
bazen biraz korku salardı.
Şimdi o duygular bir bir gitti.
Huzur gitti.
Heyecan gitti.
Korku, o da gitti.
Ve sen, sen de gittin.
Sadece acı kaldı geriye.
Gidişinle filizlenen,
sensizken büyüyen,
hasretinle beslenen bir buruk acı...
Can MANSON
©canmanson
C