Kelimelerim artık incitmicek kimseyi
Ağzımdan çıkıp kimsenin vicdanına degmicek
Ben gidiyorum sessizce ,parmak uçlarıma değerek
Kırıp dökmeden
Bağırıp çağırmadan
Kelimelerimin hancer gibi yüreğime saplanmasini aldırmadan
Kafamın içinde beynimi kemiren onca düşünce ile
Herşeyimden sıyrılarak
Uçsuz bucaksız bir yolculuğa çıkıyorum kendi içimde
Veda ediyorum acımasızca tüm hatıralara , anılara yaşanmışlıklara .
Belki birgün seneler sonra da olsa bir sokakta tekrar kesişir seninle yolumuz .
Sonra döner yolumuza devam ederiz
İki yabancı , iki meçhul gibi
Böyle başlar , böyle biter hikayemiz
©byd.brn
E