Veda

Uzun uzun bakıştık göz göze.
Bir bebek gibi savunmasız,
çaresiz, tertemizdi ve parlıyordu yüzü. Zayıflamıştı ve doğrulamıyordu yattığı yerden.
Kimse demese de biliyordu öldüğünü.
Bu onu son görüşümdü...
©uğurünver