Ben bu şehirden gidiyorum,
Bu insanların gözleri kör olmuş,
Gururlu ve onurlu insan kalmamış,
ben bu şehirden bu insanlardan gidiyorum.
İnsanlar taş misali yabancı bana,
Kitaplarımı alıp gidiyorum,
Bir kaplumbağa bile yalnızlığı anlatıyorsa,
o ışıksız ve kap karanlık pencereden,
Ben bile artık o sesi duymaz oldum.
Bu şehirden gidiyorum,
Terk ediyorum seni ve bu şehiri,
Güneşin doğmasını dahi beklemeden ,
sadece kitaplarımı alıyorum yanıma,
Ve gidiyorum bu şehirden.
©esmersair0
E