O

Vedâ

Gittin, hiç sormadan bizi bırakıp
Kalplerimizde bir yangın oldun
Duman olduk, harlandıkça harlandık
Sönmüyor üzerine toprak atmadan ateşin
Seni düşündükçe kendime ağlarım
Var bi ahmaklık
Sana olan oldu da bende kaldı mı insanlık?
Dur diyemedik, geceye mahkûm olduk
Seni senden, bizi bizden aldı karanlık
Sarmadım, saramadım doyasıya
Nerede yaşanmışlık!?
Birbirinden kaçarak yaşandı bu sevdâ
Bana bu vedâdan kalan yalnız pişmanlık!23.10.20©odakangaye