Eylül;
Bir aydan, bir mevsimden daha fazlası diyorduk,,
Bir kaç parça kumaş,birkaç ayakkabı,ciğerlerinizi söken parfüm kokusu,,
derken hacmi azalmış bir yaşam alanında kapı önü sessizliğine gitgide alışıyorsunuz,,
Üstünüzü örten dokumanın sizi çepeçevre sardığında, yekten yeterlilik alanını kabulleniyor,sessizce aynı sabaha günaydınlaşıyorsunuz,,
Ne tuhaf değilmi!
Kapalı kapılar ardında sıfıra indirgenmiş özneler topluluğu gibi anlamsız ve bir o kadarda mesnetsizdi gülüşler..
Hayata çıkış bölmesindeki o ahşap yapının, kendimden öte ve ondan ziyade kapanış zili çalmış,tüm merdivenler yıkılmış,melisalar küsmüştü..
Sayısız esvap ait olmadığı bir askının zaman yolcuğunda yerini almış,unutturmuştu renklerini çift bölmeli dolaba..vakit 21 di. Mevsim değişti,eskidi,askıdaki tüm yakalı yakasız paçalı paçasız renkler silindi.. Yolunu unutmuş bir bavul,adını unutturmuş bir özne,faili meçhul zaman akımı..
Uçurtmam kırıldı../
sahne kapandı))..
©gnbatmı
G