/Kar altında filizlenen bir gülsün,
Ömrüme bahş edilen ödülsün,
Gülecek se yüzüm seninle gülsün,
Yıldız'ı, güneş'i, ay'ı ben neyleyim,
Sensiz dönen dünya'yı ben neyleyim/..
Ve, veda anı
Ve son kez çalıyordu o şarkı
Gözlerinin içi gün batımı kızılı gibiydi
Titrekti elleri
Solgundu yüzü
Bir bakışı vardı ki,
Sanki bir daha hiç doğmayacak gibiydi
Yavaş, yavaş karardı gökyüzü
Bütün ufku, koca bir sessizlik sardı...
Geride,
Kağıt, kalem ve boynu bükük bir şiir kaldı...
m.tryk
M