Gece gibiyim bu aralar soğuk ve ıssız karışık bir ruh hali içinde yağmurluydu gece gibi gözlerim; neden ne oldu sorulara anlatmaya çalıştıkça kendimi, anlamsızlaşan yaşayışlarımla varıyorum karanlığın en mavisine
Belki de daha çok gecenin mavisi gibiyim karanlık öyle ürkütmüyor insanı, yalnızlık ise gece gibi üşütmüyordu, biraz hüzün biraz sevinç deli dolu bir benle yaklaşıyordum mavinin en açık haline
Kapımda sonbahar, eylülün geceyle vedalaştığı son saatler üşütüyordu inceden, sızım sızım kalp ağrımla...
©kalbenn
K