Bir veda zamanı daha geldi.
Garip olan şu ki aylardır yanında olmayan hatta aynı gökyüzünü dahi paylaşamadığın Adama veda ediyorsun...
Vedalar ne zaman bitecek yada gerçek vedalar ne zaman yaşanacak?
İnsanı yoran da belki bu cevapsız kalan sorulardır.
Bir insanı okuduğunuz kitaplarda aradığınız oldu mu? hiç...
Kimisi yanındakinin değerini bilmez kimisi ondan küçük bir parçada olsa bulabilmek için zavallıca arayışlara girer.
Ya kendinizde onu buluyorsanız...
Her sabah uyanıp aynada kendinizle göz göze geldiğinizde söylenen bir kaç cümle aklınıza geliyorsa...
Gözlerinizde gözlerini buluyorsanız.
Bazen insan o kadar her şeyden yoruluyor ki ne kendisiyle yüzleşmek istiyor ne de ne yaparsa yapsın gelmeyecek olan Adamını arıyor.
Yokluğa alışmak..!
Bir insan sevdiği Adamın yokluğuna alıştıysa, alıştırıldıysa artık her şey anlamını yitiriyor.
Geçen günler, aylar, yıllar bir anlam ifade etmiyor.
Bir kağıt, bir kalem giriyor hayatına ve bir anda dökülen cümleler...
Belki yoruldum, belki alıştım, belki de eksildim.
(Beni böyle sev dedi Adam... Kadın sevdi Adam gitti.)
N