Üfledi yanan muma adam..
Söndü gece.
Masallar,
Hikayeler
Hepsi dolmuştu rüyalarına.
Islak..
Yaş..
Dengesiz..
Mizahtan anlamayan
Gülünce çürük dişleri gözüken
Çarpık ayaklı mahluklar
Sıktılar göğüs kafesini
Aldılar son nefesini adamın..
Koydular bir çuvala..
Kafasına vura vura...
Götürdüler sonsuzluğa
Geride kalan sevimli
Sarı saçlı minik kız
Tuttu soğuk ellerini babasının
Göz yaşı düştü avuçlarına
Öptü moraran, taş gibi olmuş yanaklarını
Isıttı dudağını ölmüş babasının.
Canı vedayı duydu bir anda adamın.
"Ben kızımdan ayrılamam
Gelmiyorum" dedi sizinle..
Açtı mavi ampul gibi parlak gözlerini
Göz göze geldi minik kızıyla.
Bakıştılar,
Öpüştüler,
Koklaştılar...
Gülümsedi kız baba diye
Ağlıyordu bu defa mutluluktan..
Can yeniden geldi adama...
Kan geldi
Yüzüne,
Ellerine,
Isındı tüm ruhuyla.
Uyandı ikisi de kabustan,
Zindan gibi geceden..
Rutubetli evlerinde..
Bitmişti kabus dönmüşlerdi geriye.
Mühlet vermişti Yaradan.
Şimdilik vedayı ertelediler sadece..
Vedalar biliyorlardı kaçınılmaz.
©uğurünver
U