Ben hiç vedalaşamadım senle, her anı vedalaşırcasına yaşadım sanki..
Ama asla vedalaşamadım, düştükçe düştüğüm bi boşluk
Sonunu bilmesemde atladığım boşluğumdun vedalaşırcasına..!
Kendımle vedalaşıp sana kavuştum hep..
en masumumdun sen
Zorunluydu ayrılık, ama ölsende değişmeyen gerçeğiydin belki şu yalan ömrümün
Bi bebek gibi muhtaçtım sana ama melekti anneler
Er ya da geç vedalaşacağın
Kanatlar uçmak içindi ve ben meleğin olamadım
Annen gibi sevdiğimden seni, kanatlı gördüm kendimi.
Kanatlar sana uçmazdı ama sana cırpılırdı
Olduğum yerde sana çırpıp kanatlarımı
Vedalaşamadım seninle, bi türlü
O ayrılık bi rüzgarmış, bi lodos bi fırtınaymış
Uçmaya çalışmanın anlamsız kürek çekmeye çaldığı bir bi sel ortasında
Senin gökyüzünde ben çırpmışım kanatlarımı kürek çeker gibi fırtınaya
Yalnızca uçmaya engelmiş, kanat çırpmak boşaymış ama
Ben inatçı bi kuşmuşum, aynı kardelen gibi kısın ortasında
Sana açmışım..
Vedalaşamadığımdan kabullenemediğim bi felakete donusmus askın
O felakete razı olmuşum, senın için çırpmışım kanatlarımı
Bile bile teslim olmuşum ben kıyametlerine
Ölüme çalarken ölüm,ben yaşatmaya calısmısım ölümü yaşama..
Vedalaşamam yar, yapamam
Ölümle dans edip bu aşkın ucurumlarında
Bi tebessümün bile uğrunda atlancak kadar ölümcülken bana
Yaşamanın ne anlamı var sensizliğin baharında
Yüreğimin en dibindeki o ucurumumsun sen
Defalarca düştüğüm..
Vedalaşamam....
Bin kere dussem bin kere kavusurum sana..
Sen benim vedalasamadığım Vedamsın...
Kendi içimde kendime açtığım en büyük savaşsın
Veda ettiren kendime.
Vedalaştırmayan kendinle, sonunu bildiğim bir romansın
Asla sonunu değiştiremediğim..
Ve sonunu bildiğim..
Vedalaşamadığım en büyük vedamsın sen.
Bebeği gibisin aşkın ayrılığa doğsada
Aşka yaşayan, büyüse de küçülen.
Vedalaşamam senle bu yüzden.
içimden kalkan bi gemisin vedalaşmaya
Sırf sen benle vedalaşma diye, dümenini bilmediğim bir gemide kaptanım ben..
Umutlar sana.
Vedalaşamadığım Vedamsın sen
Rota aşka, vedalar fora.!
©doa
D