içimden kopup uzanan, benden daha sonra gelmek isteyen ruhumla savaşırken
buldum beni..
kapı eşiğinde...
kalırken bedenim, ruhumun ayak izleri kaybolmuştu çoktan. .
bu duygu ezberimdeydi aslında .
ama her dafasinda yadırgıyordum
.
boşluktan aşağı düştü, dolu dolu gözlerim.
bogazim tıkandı gözyaşlarım dudağıma aktı ,intikam alır ca ,bir his doldu yüreğim
sorgusuz ca ayrıldı ellerimden ellerin.
gökyüzünde olabildiğince sis vardı ..
bulamayacağım bir derinlikteydin artık ellerimi uzatsam dokunamiyacak kadar uzak tın ...
evet bir vedaya yakın dı kalbim
bir okadarda uzaktı.
M