Ah vefasız yarim, seninle var olmak,
Ateşler içinde hep yanmak, kavrulmak.
Her gün yeni bir dert, her an bir elem,
Talih mi bu, yoksa kaderin cilvesi mi zalim?
Sözlerin hançer, kalbimi etti delik deşik,
Sevdan zehir, ruhumu sızlatan bir işkence.
Varlığın yük, omuzlarımı büken ağırlık,
Bu ömür seninle, heba olmuş bir emek.
Git artık yüreğimden, uçsuz bucaksız diyarlara,
Bırak beni yalnız, kendi dertlerimle baş başa.
Belki sensiz bulurum mutluluğun izini,
Belki sensiz uçarım, özgürce, kuşlar gibi.
Seninle her gün, ölümden beter bir çile,
Ben sensizliği seçtim, kendi yolumu çizeceğim.
Ah vefasız yarim, git artık, bırak beni,
Kendi dünyamda, huzurla, sensiz yaşayacağım.
©hasanbey.
H