Zindan ettiler hayatımı ve de beni
yapayalnız kalırım ve benim gibi
yorgun düşler umutlarını bekliyor
ve ben yaşadığım düne geri dönmeyi
ömrüm puslu bir acı yüreğim yaralı
geceyi kaplayan koca bir yalnızlık tı
dışarıda esiyor rüzgârın sesi cam a
vuruyor üşüten beni şu vefasızlık tı
uzak hasretler özlemler ile yanıyor
yandıkça yüreğim kor gibi tutuşuyor
ne yağmur söndürür akan gözyaşım
içim içime çektiğim dertler kavruluyor
©aşıkcihan
C