Ş

VELHASIL

Özlüyorum yazamadığım diyemedigim kadar,
Üşütüyor çehremi sana sarılamadigim bu sonbahar,
Kaybediyorum birer birer ne varsa beniben yapan,
Özlüyorum çaresiz kadın oysa sendin ya bana kıyamayan.
Meyhaneler boş kadehler suskun sensiz ben ise mağrur,
Gelsen ya takvimleri yırtıp gönlüm aşkınla kavrulur,
Sessizlik alır sokağımı soğuk tenim ölüm ile kavuşur,
Dön keşke demeden belki sokağım neşen ile huzur bulur.
Ah ulan ah ne çok özledim seni bir bilebilsen,
Gelip yanına ellerini bir tutabilsem,
Son bir kez bakıp sana seni sevdiğimi söyleyebilsem,
Sensiz bir asır yaşamasam da dizlerinde sessizce ölebilsem.
Senin için ben ölü bir adamım öyle ya kadın ölüler konuşamaz..
©şiirotağı