yıldızlı bir akşam bir grup toplanmış sohbet ediyor
konuya gelirsek konu aşkla alakalı
malum insan duygularına engel olamıyor
bir kadın başladı anlatmaya
" o gidiyordu ve ben ağzımı açıp ona gitme diye dolu dolu bağıramadım
çünkü suçluydum karşısına geçip gitme diyemezdim
biliyorum aşkta suçlu yoktur ama
mesele ikimizin birbirini sevmesi ya da onun beni sevmemesiyke alakalı
değildi
mesele olmak yada olmamak da değildi
mesele benim onsuz yapamamamdı
suçluydum çünkü
ben onu çok sevdim
çok acı çektim
ve bana unut onu dediler
hatalıydım ondan hiç vazgeçmemeliydim
onu unutabilirim sandım
ama yerine kimi koyduysam gitti
üzüldüm mü hayır
ondan uzaklaşmaya kalktım
kötü davrandım
ve sonra onun bakışlarında nefret gördüm hem de bana karşı bir nefretti bu
o gün öldüm ben
o gün ondaki benin öldüğünü gördüm"
ve sonra ağlama sesleri gelmeye başladı hıçkırıklar içinde boğuluyordu zavallı kadın, özürler diliyordu kalbinden ama vicdan azabı kadar acı bişi yoktur işte özelliklede insanın kendi kalbinden dolayı sevdiğini üzdüğü için vicdan azabı çekmesi
©biryabancı
B